درس‌های یک تجربه جمع‌بندی سیاست خارجی دولت ترامپ

فصلنامه مطالعات راهبردي جهان اسلام، سال بیست و دوم، شماره ۲، پياپي ۸۶، تابستان ۱۴۰۰؛ صفحات ۱۰۳-۱۳۰

نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده :

* سیدمحمود حسینی

* دکترای علوم سیاسی

چکیده

منطقه غرب آسیا، مهمترین نقطه و به عبارتی مرکز ثقل استراتژی‌های ایالات متحده در طول تاریخ بوده‌است. توجه آمریکا به این منطقه از دهه ۱۹۷۰ با عقب‌نشینی انگلیس آغاز شد. از آن زمان تاکنون سیاست‌خارجی آمریکا مبتنی بر مجموعه‌ای از خط‌مشی باثبات و مستمر نسبت به منطقه غرب آسیا بوده است.

در سال ۲۰۱۶ و با انتخاب ترامپ به عنوان رئيس جمهور، وي وعده احياي قدرت و عظمت آمريکا را ارائه داد و در اين راستا سياست‌هايي را در حوزه داخل و خارج در دستور کار قرار داد که برخي از آن به عنوان پديده ترامپيسم ياد مي‌کنند. با توجه به این مساله، مقاله حاضر در صدد پاسخ به این سوال است جهت‌گیری‌های کلی سیاست خارجی ترامپ در منطقه غرب آسیا چه بود و از چه اصولی پیروی می‌کرد؟

یافته‌های مقاله نشان می‌دهد در دوره ترامپ، نقش شخصیت فردی رئیس‌جمهور، تبدیل به رکن اصلی در مقابل ساختارهای حقوقی و سیاسی تصمیم‌گیری در آمریکا شد. اصول دکترين ترامپ ترکيبي از آموزه‌ها و رويکردهاي واقع‌گرايانه بود. براساس اين دکترين، ترامپ راهبرد موازنه از راه دور را در قبال منطقه غرب آسيا اعمال کرده و تلاش داشت تا اين منطقه را همچنان در حوزه نفوذ ايالات متحده آمريکا نگه دارد. در این دوره ایالات متحده به دلیل واگذاری نقش خط مقدم خود و تبدیل شدن به مثابه یک میانجی‌گر خارجی در منازعات منطقه‌ای به سیاست مدیریت از راه دور  گرایش پیدا کرد. از اين منظر، آمريکا منطقه را به عربستان سعودي و رژيم صهيونيستي واگذار کرد.

هرچند سیاست‌های ایالات متحده در هنگام برخورد با کشورهایی که در دوره‌های قبل به عنوان محور شرارت خوانده می‌شدند، استمرار و ثبات اصولی نداشت، اما ترامپ برای مقابله با ایران در آسیای غربی، تلاش کرد ضمن اعمال تحریم‌های گسترده و بی‌سابقه در حوزه اقتصادی، استراتژی نظامی حضور گسترده نیروها با تجهیزات سنگین را به کناری گذارده و با تأمین نیروهای کم‌تعداد در عین استفاده گسترده از پهپادها طی عملیات پایدار، تدریجی و فزاینده در کمتر از آستانه جنگ فراگیر، «ناحیه خاکستری» خود را گسترش دهد.

 در سایر حوزه‌ها و مناطق، ترامپ با شعار «نخست آمریکا»، به دنبال یک‌جانبه‌گرایی بود که مبتنی بر حمایت از تولید در داخل و منافع ملی آمریکا بود. ترامپ در عین حال به دنبال برتری‌طلبی در جهان بود.آمریکا در دوره ترامپ تلاش کرد برتری خود را از طریق تحمیل‌ هزینه‌های اضافه بر رقبا، کاهش تعهدات خود در جهان، افزایش قدرت نظامی و قدرت اقتصادی داخلی آمریکا حفظ کند.

واژگان کلیدی

سیاست خارجی، ترامپ، غرب آسیا، ساختارهای رسمی و غیررسمی.

عنوان مقاله [English]

Lessons of an experience; Summary of the Trump administration’s foreign policy

نویسنده  [English]

Mahmoud Hosseini

چکیده [English]

Abstract

The West Asian region has been the center of gravity of US strategies throughout history. American attention to the region began in the 1970s with the retreat of Britain. Since then, US foreign policy has been based on a set of consistent policies toward the West Asian region.

In 2016, with the election of Trump as President, he promised to restore the power and greatness of the United States, and in this regard, put on the agenda policies at home and abroad, some of which are referred to as the phenomenon of Trumpism. Given this, the present article seeks to answer the question: What were the general directions of Trump’s foreign policy in the West Asian region and what principles did he follow?

Findings from the article show that during the Trump era, the role of the president’s personal character became a key element in front of the legal and political decision-making structures in the United States. The principles of the Trump Doctrine were a combination of realistic teachings and approaches. According to this doctrine, Trump has implemented a strategy of remote balancing towards the West Asian region and tried to keep this region within the sphere of influence of the United States of America. During this period, the United States shifted to remote management policy as it shifted its front-line role and became a foreign mediator in regional conflicts. From this perspective, the United States ceded the region to Saudi Arabia and the Zionist regime.

Although US policies have not been consistent in dealing with the drawbacks of what were once considered the axis of evil, Trump has sought to counter Iran in West Asia by imposing large-scale, unprecedented economic sanctions, aside the military strategy of large presence of heavily equipment and expanding its “gray area” by providing small forces while using drones extensively during sustained, gradual, and increasing operations below the threshold of all-out war.

 Elsewhere, under the slogan “America First,” Trump sought unilateralism based on support for domestic production and American national interests. At the same time, Trump sought world supremacy. Under Trump, the United States sought to maintain its supremacy by imposing additional costs on rivals, reducing its global commitments, increasing US military power, and domestic economic power.

واژگان کلیدی[English]

Keywords

US Foreign Policy, West Asia, Islamic Republic of Iran

عنوان مقاله [العربية]

دروس من التجربة ؛ ملخص السياسة الخارجية لإدارة ترامب

چکیده [العربية]

المخلص

كانت منطقة غرب آسيا مركز ثقل للاستراتيجيات الأمريكية عبر التاريخ. بدأ الاهتمام الأمريكي بالمنطقة في السبعينيات مع الانسحاب البريطاني. منذ ذلك الحين‌، استندت السياسة الخارجية للولايات المتحدة إلى مجموعة من السياسات المتسقة و المسامرة تجاه منطقة غرب آسيا.

في عام ۲۰۱۶‌، مع انتخاب ترامب رئيساً‌، وعد باستعادة قوة وعظمة الولايات المتحدة‌، وفي هذا الصدد‌، وضع على جدول الأعمال سياسات في الداخل والخارج‌، ويشار إلى بعضها بظاهرة الترامبية. في ضوء ذلك‌، يسعى المقال الحالي للإجابة على السؤال: ما هي الاتجاهات العامة لسياسة ترامب الخارجية في منطقة غرب آسيا وما هي المبادئ التي اتبعها؟

تُظهر نتائج المقال أنه خلال عهد ترامب‌، أصبح دور الشخصية الشخصية للرئيس عنصرًا رئيسيًا فی القمابل صنع القرار القانوني والسياسي في الولايات المتحدة. كانت مبادئ عقيدة ترامب مزيجًا من التعاليم والمقاربات الواقعية. ووفقًا لهذه العقيدة‌، فقد طبق ترامب استراتيجية التوازن عن بعد تجاه منطقة غرب آسيا وحاول إبقاء هذه المنطقة ضمن دائرة نفوذ الولايات المتحدة الأمريكية. خلال هذه الفترة‌، تحولت الولايات المتحدة إلى سياسة الإدارة عن بعد حيث غيرت دورها في الخطوط الأمامية وأصبحت وسيطًا أجنبيًا في النزاعات الإقليمية. من هذا المنظور‌، تنازلت الولايات المتحدة عن المنطقة للسعودية والنظام الصهيوني.

على الرغم من أن سياسات الولايات المتحدة لم تكن متسقة في التعامل مع الأدراج التي كانت تعتبر في الأوقات السابقة محور الشر‌، إلا أن ترامب سعى لمواجهة إيران في غرب آسيا من خلال فرض عقوبات اقتصادية واسعة النطاق وغير مسبوقة و المعدات المجهزة بكثافة وتوسيع “المنطقة الرمادية” من خلال توفير قوات صغيرة أثناء استخدام الطائرات بدون طيار على نطاق واسع أثناء العمليات المستمرة والتدريجية والمتزايدة دون عتبة الحرب الشاملة.

 في مكان آخر‌، وتحت شعار “أمريكا أولاً”‌، سعى ترامب إلى الأحادية القائمة على دعم الإنتاج المحلي والمصالح الوطنية الأمريكية. في الوقت نفسه‌، سعى ترامب إلى التفوق العالمي‌، وفي عهد ترامب‌، سعت الولايات المتحدة إلى الحفاظ على تفوقها من خلال فرض تكاليف إضافية على المنافسين‌، وتقليل التزاماتها العالمية‌، وزيادة القوة العسكرية الأمريكية‌، والقوة الاقتصادية المحلية.

الكلمات المفتاحية

سیاست خارجی، ترامپ، غرب آسیا، ساختارهای رسمی و غیررسمی

منابع فارسی

  • موسسه‌انديشه­ سازان نور‌، پژوهش پشتيبان کارگروه آمروپا (۱۳۹۹)، سياست خارجي آمريکا در دوره ترامپ (مطالعه منطقه غرب آسيا).
  • پورسعید، فرزاد و مهدی شاپوری (۱۳۹۷)، دولت ترامپ و شوروی­سازی ج.ا.ایران؛ چرایی و چگونگی، فصلنامه مطالعات راهبردی، شماره ۸۱٫

منابع لاتین

  • Al-Beshr, M.B. (2014), Theories of Media Influence, El-Obeikan, Riyadh.
  • Al-Essawi, A. (2007), The Implication of the Events of 9/11 on the Security of the Persian Gulf Cooperation Council Countries from2001-2005, persian Gulf Center for Studies, Sharjah.
  • Anderson, P. (2013) American Foreign Policy and Its Thinkers. London: Verso.
  • Anton, (2019) ‘The Trump Doctrine’, Foreign Policy. 20 April. Available from: https:// foreignpolicy.com
  • Bentley, M. (2017) ‘Instability and Incoherence: Trump, Syria, and Chemical Weapons’, Critical Studies on Security, 5 (2).
  • Brands, H. (2017) ‘The Unexceptional Superpower: American Grand Strategy in the Age of Trump’, Survival, 59 (6)
  • Brian, C. and Michael, C. (2008), “The bush doctrine and the iraqi war: neoconservative versus realists”, Security Studies, Vol. 17 No. 2, available at: http://doi.org/10.1080/ ۰۹۶۳۶۴۱۰۸۰۲۰۹۸۹۹۰
  • Cohen, E. (2018) ‘America’s Long Goodbye: The Real Crisis of the Trump Era’, Foreign Affairs, 98 (1)
  • Daalder, I. and Lindsay, J. (2018) The Empty Throne: America’s Abdication of Global Leadership. New York: PublicAffairs.
  • Diamond, L. (2019) Ill Winds: Saving Democracy from Russian Rage, Chinese Ambition, and American Complacency. New York: Penguin.
  • Donnelly, T. and Kristol, W. (2018) ‘The Obama-Trump Foreign Policy’, The Weekly Standard,Available from: https://www.weecom
  • Gause, F. G. (2019) ‘“Hegemony” Compared: Great Britain and the United States in the Middle East’, Security Studies, 28 (3), https://doi.org
  • Goldberg, J. (2016) ‘The Obama Doctrine’, The Atlantic, Available from: https:// www. theatlantic.com
  • Haass, R.N. (2002), “Think tanks and US foreign policy: a policy maker’s perspective”, US Department of state site, available at: http://2001-2009.state.gov
  • Ikenberry, G. J. (2009) ‘Liberal Internationalism 3.0: America and the Dilemmas of Liberal World Order’, Perspectives on Politics, 7 (1)
  • Indyk, M. (2018) ‘A Trump Doctrine for the Middle East’, The Atlantic. Available from: https://www.theatlantic.com
  • Jervis, R. (2003) ‘Understanding the Bush Doctrine’, Political Science Quarterly, 118 (3)
  • Kagan, R. (2018) The Jungle Grows Back: America and Our Imperiled World. New York: Knopf.
  • Krieg, A. (2016) ‘Externalizing the Burden of War: The Obama Doctrine and US Foreign Policy in the Middle East’, International Affairs, 92 (1)
  • Koplan, E. (2006), “US political parties and foreign policy”, available at: cfr.org
  • Kreps, S. (2018) Taxing Wars: The American Way of War Finance and the Decline of Democracy. Ithaca, NY: Cornell University Press.
  • Lake, D. (2013) ‘Legitimating Power: The Domestic Politics of U.S. International Hierarchy’, International Security, 38 (2)
  • Mansfield, H. (1993), Political Parties and American Constitutions, In: Scbrramn, P.W. and Wilson, B.P., Rowman and Limited Publishers, MD.
  • Mansour, M. (2019) ‘US Withdrawal, Arab NATO, and How America Can be a “Force for Good”’, Fikra Forum, February. Available from: https://www.washingtoninstitute.org
  • Mearsheimer, J. and Walt, S. (2016) ‘The Case for Offshore Balancing: A Superior US Grand Strategy’, Foreign Affairs, 95 (6)
  • Morell, M. (2015) The Great War of Our Time. New York: Twelve.
  • Norman, G. (2019) ‘Pompeo on Iran’s Capture of British-flagged Tanker’, Fox News, 22 July. Available from: https://www.foxnews.com
  • Pollack, K. (2019) ‘Trump Is Giving Iran More Than It Ever Dreamed Of’,Foreign Policy, 26 September. Available from: https://foreignpolicy.com
  • Wastnidge, (2017) ‘Calling Out Saudi Misadventure’, Global Affairs, 3 (2)