نوع‌شناسی کنش جمهوری اسلامی در بحران سوریه

نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده :

محمود عباسی[۱]

[۱]. کارشناس مسائل حوزه شامات

 

چکیده

در پی وقوع بحران در کشور سوریه، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ایِ حامی دولت بشار اسد، وارد این کشور شد و در مسیر حمایت از نظام حاکم در عرصه‌های مختلف سیاسی، نظامی، امنیتی، اقتصادی و رسانه‌ای گام برداشت. جمهوری اسلامی ایران در پرتو انجام اقدامات و کنش‌های نهضتی در دو عرصه سخت و نرم سعی نمود مجموعه‌ای از اهداف راهبردی از جمله بقای بشار اسد، حفظ سوریه در محور مقاومت و به تبع آن اتصال سرزمینی میان ایران، عراق، سوریه و لبنان، جلوگیری از گسترش و نفوذ اندیشه تکفیری و همچنین حفظ عقبه راهبردی و پشتیبانی حزب‌الله در سوریه در راستای تقابل با رژیم صهیونیستی را محقق سازد.

بررسی کنش‌های نهضتی جمهوری اسلامی ایران در طول بحران سوریه، نقشه راهی را در این عرصه جهت بهره‌مندی در دیگر واحدهای سیاسی عضو محور مقاومت برای تصمیم‌سازانِ عرصه نهضتی فراهم می‌سازد. تجربه نهضتی جمهوری اسلامی در طول بحران سوریه نشان می‌دهد میان کنش‌های نهضتی در دو عرصه سخت افزاری و نرم افزاری یا به تعبیر دیگر دیپلماسی و عرصه نظامی یک رابطه دوسویه وجود دارد. در واقع، کنش‌های نهضتی نرم بدون اتکا به ظرفیت‌های نظامی و میدانی از کارآمدی لازم در عرصه دیپلماسی برخوردار نبوده و از سوی دیگر، کنش‌های نظامی و امنیتی بدون اتکا بر پیوست‌های سیاسی و دیپلماتیک از تأثیرگذاری لازم در عرصه میدانی جهت تغییر موازنه و معادله برخوردار نمی‌باشد.

واژگان کلیدی

سوریه، جمهوری اسلامی ایران، کنش‌های نهضتی

عنوان مقاله [English]

Typology of the Islamic Republic’s action

 in the Syrian crisis

نویسنده  [English]

Mahmoud Abbasi

چکیده [English]

Abstract

Following the crisis in Syria, the Islamic Republic of Iran entered the country as a regional power supporting the government of Bashar al-Assad and took steps to support the ruling regime in various political, military, security, economic and media fields. In the light of the Nehzat actions in both hard and soft areas, the Islamic Republic of Iran tried to achive a set of strategic goals, including the survival of Bashar al-Assad, keeping Syria in the axis of resistance and, consequently, the territorial connection between Iran, Iraq, Syria and Lebanon, stop the spread and influence of the Takfiri ideology, as well as the preservation of the strategic backup and the support of Hezbollah in Syria in order to confront the Zionist regime.

Examining the Nehzat actions of the Islamic Republic of Iran during the Syrian crisis provides a roadmap in this field for the benefit of other political units that are members of the resistance and for decision-makers in the field of Nehzat.

The Nehzat experience of the Islamic Republic during the Syrian crisis shows that there is a two-way relationship between the Nehzat’s actions in both the hardware and software fields, and in other words, diplomacy and the military field. In fact, soft movement actions without reliance on military and field capabilities do not have the necessary effectiveness in the field of diplomacy, and on the other hand, military and security actions without reliance on political and diplomatic attachments do not have the necessary impact in the field to change balance. .

واژگان کلیدی[English]

Keywords

Syria, Islamic Republic of Iran, Movement Actions

عنوان مقاله [العربية]

دراسة عمل الجمهورية الإسلامية في الأزمة السورية

چکیده [العربية]

المخلص

بعد الأزمة في سوريا، دخلت الجمهورية الإسلامية الإيرانية البلاد كقوة إقليمية تدعم حكومة بشار الأسد، واتخذت خطوات لدعم النظام الحاكم في مختلف المجالات السياسية والعسكرية والأمنية والاقتصادية والإعلامية. في ظل تحركات وأفعاله النهضویة في المناطق الصلبة والناعمة، حاولت الجمهورية الإسلامية الإيرانية تحقق مجموعة من الأهداف الاستراتيجية، منها: بقاء بشار الأسد، وإبقاء سوريا على محور المقاومة، وبالتالي الارتباط الإقليمي بين إيران والعراق وسوريا ولبنان، منع انتشار وتأثير الفكر التكفيري والحفاظ على العقبة الاستراتيجية ودعم حزب الله في سوريا لمواجهة النظام الصهيوني. دراسة تحركات النهضویة في الجمهورية الإسلامية الإيرانية خلال الأزمة السورية توفر خارطة طريق في هذا المجال لصالح صانع القرار و للاستفادة من الوحدات السياسية الأخرى المنتمية للمقاومة. تظهر التجربة الحركية للجمهورية الإسلامية خلال الأزمة السورية أن هناك علاقة ثنائية الاتجاه بين تصرفات النهضویة في مجالي الصلبة والناعمة، أو بعبارة أخرى، الدبلوماسية والمجال العسكري. في الواقع، لا تملك إجراءات النهضویة الناعمة دون الاعتماد على القدرات العسكرية والميدانية الفاعلية اللازمة في مجال الدبلوماسية، ومن ناحية أخرى، فإن الإجراءات العسكرية والأمنية دون الاعتماد على الارتباطات السياسية والدبلوماسية ليس لها الأثر اللازم في الميدان لتغيير التوازن.

الكلمات المفتاحية

سوريا، جمهورية إيران الإسلامية، أعمال النهضویة